Kocurek Teofil

Z E-ncyklopedia, Historia Kościoła na Śląsku
Skocz do: nawigacja, szukaj

Kocurek Teofil (1876-1953), proboszcz w Dębieńsku i Jaśkowicach

Urodził się 21 kwietnia 1876 w Bogucicach, syn Pawła i Franciszki z d. Kir. Studiował teologię na Uniwersytecie Wrocławskim. Przez pewien czas pełnił funkcję skarbnika „Kółka Polskiego" w Konwikcie Teologicznym we Wrocławiu. 23 czerwca 1900 przyjął święcenia kapłańskie.

Po święceniach pracował jako wikary kolejno w Łanach, w powiecie kozielskim (26 czerwca 1900 - 15 października 1903), w Lublińcu (15 października 1903 - 26 września 1904), w Szczecinie (26 września 1904 - 22 listopada 1906), jako kuratus w Arnswalde w Brandenburgii (22 października 1906 - 30 kwietnia 1919) i w Wyrach, w powiecie pszczyńskim (1 maja 1919 - 31 grudnia 1922). W Wyrach aktywnie popierał ruch polski.

W okresie II powstania śląskiego, 21 sierpnia 1920 miejscowa ludność skutecznie wystąpiła w obronie ks. Kocurka, którego zamierzało aresztować sipo (Sicher-heitspolitzei). W 1922 roku był dekretowany na administratora parafii w Bieruniu Starym, ale zrezygnował. Od 1923 roku do 15 listopada 1938 był proboszczem parafii św. Jerzego w Dębieńsku, a następnie w parafii w Jaśkowicach. 21 czerwca 1950 mianowany został radcą duchownym. Zmarł 31 czerwca 1953 w Jaśkowicach i tam został pochowany.

Bibliografia

AAKat, Akta personalne ks. Teofila Kocurka; Schematyzm 1923-1947; Gwóźdź, Udział duchowieństwa, s. 186; E. Wyglenda, Kocurek Teofil (hasło), [w:] Słownik duchowieństwa, s. 178; B. Profaska, Dzieje Dębieńska, Czerwionka-Leszczyny 1998, s. 111; WD 1953, nr 5-12, s. 90.