Kontny Paweł

Z E-ncyklopedia, Historia Kościoła na Śląsku
Skocz do: nawigacja, szukaj

Kontny Paweł TChr (1910-1945)

Kontny Pawel.jpg

Urodził się 29 czerwca 1910 w Paprocanach k. Tychów; jako syn Jakuba i Jadwigi, z d. Czardybon. 31 sierpnia 1932 ukończył gimnazjum w Mikołowie, a następnie wstąpił do zgromadzenia Towarzystwa Chrystusowego dla Wychodźców. Pierwszą profesję zakonną złożył 16 października 1933. Następnego dnia wraz z pierwszym rocznikiem chrystusowców rozpoczął dwuletnie studia filozoficzne w Arcybiskupim Seminarium Duchownym w Gnieźnie. l października 1935 podjął czteroletnie studia teologiczne w Arcybiskupim Seminarium Duchownym w Poznaniu. Wieczyste śluby zakonne złożył 18 października 1936. 3 czerwca 1939 przyjął święcenia kapłańskie z rąk prymasa Polski kard. A. Hlonda w katedrze poznańskiej.

Wkrótce po święceniach wyjechał do Estonii, gdzie w Kivioli (powiat Rakwere) pomagał ks. Stanisławowi Rutowi TChr w duszpasterstwie polonijnym. Tam też zastał go wybuch II wojny światowej. Mimo możliwości wyjazdu do Finlandii podjął decyzję o powrocie do Polski. 13 września 1939 przyjechał do Łucka, gdzie zastał kolegę kursowego, ks. Alojzego Dudka, pochodzącego również z parafii tyskiej. Ks. Kontny dołączył do niego i razem pełnili obowiązki wikariuszy przy katedrze łuckiej. 27 października 1939 razem też powrócili na Śląsk, do Tychów. Ks. Kontny zamieszkał wówczas u rodziny w Paprocanach, obsługując miejscową kaplicę należącą do parafii tyskiej i pomagał w duszpasterstwie w macierzystym tyskim kościele. Za działalność duszpasterską i patriotyczne kazania został 28 maja 1941 aresztowany przez Gestapo i osadzony w mikołowskim więzieniu, gdzie przebywał ponad dwa tygodnie. Wskutek licznych szykan ze strony Gestapo, które dotknęły także jego rodzinę, w połowie listopada 1941 roku przeniósł się do Lędzin, gdzie u boku ks. Klyczki pracował jako wikariusz.

28 stycznia 1945 do Lędzin wkroczyły wojska radzieckie. Dzięki interwencji ks. Kontnego i jego znajomości języka rosyjskiego ok. 70 jeńców wojennych pochodzących ze Śląska, a wcześniej przymusowo wcielonych do armii niemieckiej, mogło powrócić do swoich domów. l lutego po porannych Mszach św. przybiegły na plebanię dwie dziewczyny, wysłane po pomoc i obronę przed napastującymi kobiety żołnierzami radzieckimi. W zastępstwie proboszcza odprawiającego w tym czasie pogrzeb poszedł z nimi ks. Kontny, założywszy uprzednio biało-czerwoną opaskę na płaszcz. Na miejscu próbował wyperswadować oficerowi niestosowne zachowanie się wyzwolicieli. Ten jednak wyjął pistolet z kabury i groził, że go zastrzeli, jeśli będzie przeszkadzać. Kiedy próbował się oddalić został pochwycony przez żołnierzy, pobity i powalony na ziemię. Zdarto też z niego płaszcz z biało-czerwoną opaską, a następnie zastrzelono. W miejscu, gdzie został zamordowany oficer natychmiast kazał zakopać jego ciało. Po trzech dniach, kiedy front przesunął się dalej na zachód, ekshumowano zwłoki i przeniesiono je do pobliskiego klasztoru sióstr boromeuszek, a następnie do kościoła św. Klemensa. 8 lutego o godz. 9.00 odbył się uroczysty pogrzeb. Mimo wielkich trudności komunikacyjnych i obawy przed wojskiem zebrało się 10 księży i tłumy ludzi. Mszę św. żałobną celebrował ks. dziekan Jan Wodarz, a kazanie wygłosił ks. prob. Jan Klyczka. Ks. Kontny został pochowany na cmentarzu przy kościele św. Anny. Na jego nagrobku znalazł się następujący napis: „Ks. Paweł Kontny - który zginął jako Dobry Pasterz za owce swoje". Ulica, przy której zginął nosi jego imię. 3 czerwca 2014 w 75. rocznicę święceń kapłańskich ks. Kontnego na cmentarzu została odsłonięta tablica pamiątkowa ufundowana przez Ośrodek Postulatorski Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej.

Przygotowywany jest jego proces beatyfikacyjny.

Bibliografia

B. Kołodziej, Kontny Paweł (hasło), [w:] Słownik biograficzny katolickiego duchowieństwa śląskiego XIX i XX wieku, red. M. Pater, Katowice 1996, s. 187; W. Jacewicz, J. Woś, Martyrologium polskiego duchowieństwa rzymskokatolickiego pod okupacją hitlerowską w latach 1939–1945, z. 5, Warszawa 1977, s. 51, 53; B. Kołodziej, Kontny Paweł (hasło), Słownik biograficzny ziemi pszczyńskiej, s. 127-128; W. Łakowiczówna [s. Alojza Wanda Łakowicz], Za powierzone dusze, Poznań 1948, mps w Archiwum Towarzystwa Chrystusowego w Poznaniu.