Parafia św. Józefa Robotnika w Nieboczowach

Z E-ncyklopedia, Historia Kościoła na Śląsku
Skocz do: nawigacja, szukaj
stary kościół, obecnie w Parku Etnograficznym
Nieboczowy1.jpg
Nieboczowy2.jpg

W najstarszych wzmiankach historycznych Nieboczowy zostały wspomniane jako osada flisaków, którzy karczowali las dębowy i spławiali drewno Odrą. Kapliczkę z drzewa dębowego zbudowano tutaj w XIV wieku. W XVII wieku dobudowano do niej nawę z belek świerkowych. Kościółek ten przeniesiono do Kłokocina, gdzie przez lata pełnił funkcję parafialnego. Obecnie znajduje się w Parku Etnograficznym w Chorzowie.

Kościół murowany wybudowano w latach 1929-1931 według projektu Jana Affy.Kościół został poświęcony 30 listopada 1930 przez ks. dziekana Mikołaja Knosałę z Pszowa. W latach 1957-1959 kościół rozbudowano i urządzono jego wnętrze.

Samodzielna stacja duszpasterska (lokalia), wydzielona z parafii Brzezie, została utworzona we wrześniu 1931 roku. Dekretem z 1 sierpnia 1991 biskup katowicki Damian Zimoń potwierdził fakt istnienia parafii przy kościele św. Józefa Robotnika w Nieboczowach.

Stara wioska Nieboczowy niebawem zamieni się w zbiornik retencyjny "Racibórz Dolny". Aby uchronić okolicę przed zalewaniami Odry w czasie powodzi (ostatnia nawiedziła okolicę w 1997 roku) postanowiono przenieść całą wieś z infrastrukturą na nowe miejsce w odległości 8,5 km od starej wioski. Do nowego miejsca przeniesiono kościół, cmentarz, remizę z przedszkolem i kuchnią, boisko, a nawet przydrożne kapliczki. W nowych Nieboczowach pierwszy stanął kościół pw. św. Józefa Robotnika, wybudowany w półtora roku. Prawdopodobnie jest to jedyny w świecie kościół zbudowany z udziałem dotacji Banku Światowego i odszkodowania za kościół ze starych Nieboczów - jak powiedział proboszcz ks. Mariusz Pacwa. Stary kościół został zdesakralizowany i zostanie zburzony. W pierwszą niedzielę Wielkiego Postu 2017 roku parafia została poszerzona o mieszkańców Dąbrowy, których wyłączono z parafii w Syrynii, ze względu na bliższą odległość do kościoła. Kościół wraz z całą wsią zostanie poświęcony we wrześniu 2017 roku, ale już są odprawiane w nim msze święte. Organy, ołtarze, ambona, chrzcielnica, niebieski konfesjonał, stacje Drogi Krzyżowej zostały przeniesione ze starego, murowanego kościoła wzniesionego w 1930 roku. Zostały poddane wcześniej renowacji. W ołtarzu, powstałym w okresie międzywojennym, zwracają uwagę święci: św. Józef, św. Florian, św. Barbara, św. Katarzyna, św. Izydor. Boczne ołtarze są poświęcone Sercu Pana Jezusa i Sercu Maryi, a obok znajduje się figura Matki Bożej Fatimskiej. W zakrystii za szkłem - figura św. Józefa z XVI wieku, znaleziona w stodole u parafian. Budowla swoją bryłą nawiązuje do pierwszego drewnianego kościoła w Nieboczowach, pochodzącego z przełomu XVI i XVII wieku. Jej wysoka, 28-metrowa wieża jest obita drewnem z modrzewia syberyjskiego, dach pokrywają łupki włoskie, kopuły też - modrzew syberyjski. Wnętrze kościoła wykonano z marmuru chorwackiego. Kościół ma nowoczesne rozwiązania - ogrzewanie podłogowe, monitoring, podświetlenie LED, zautomatyzowany system sterowania (w zależności od temperatury okna uchylają się same). Wszystkiego dopilnował, w najdrobniejszych szczegółach ks. Pacwa, zasięgając rady Archidiecezjalnej Komisji Sztuki Sakralnej.

Proboszczowie

Bibliografia

Dekret erekcji kuracji Nieboczowy, WD 1931, nr 9, s. 103; Straty wojenne. Zabytkowe dzwony utracone w latach 1939-1945 w granicach Polski po 1945, t. 3 województwo śląskie, cz. 1 diecezja katowicka wraz z częścią diecezji częstochowskiej, opr. P. Nadolski, Katowice 2008, s. 208-209; A. Burda-Szostek, Mała silna wioska, GN 2005, nr 6 (dodatek katowicki), s. 6; B. Gruszka-Zych, Tylko magnolii żal, Gość Niedzielny, nr 16 z dnia 23.04.2017.