Michalski Józef

Z E-ncyklopedia, Historia Kościoła na Śląsku
Skocz do: nawigacja, szukaj

Michalski Józef (1834-1893), proboszcz w Lipinach

Michalski Jozef lipiny.jpg
płyta nagrobna

Urodził się 31 grudnia 1834 w Nakle k. Bytomia, w rodzinie górnika Bernarda i Elżbiety z d. Langbom. Ukończył gimnazjum św. Macieja we Wrocławiu (1859). Po maturze wstąpił na Wydział Teologiczny Uniwersytetu Wrocławskiego. Święcenia kapłańskie przyjął 4 lipca 1863. Pracę duszpasterską rozpoczął jako wikary w Królewskiej Hucie (Chorzów). W 1872 roku został mianowany kuratusem w Lipinach, a od 1888 roku jej pierwszym proboszczem.

Był dobrym kaznodzieją, głosił kazaniu po polsku i niemiecku. W czasie kulturkampfu współpracował z "Katolikiem". Po ustaniu ostrego kursu Kulturkampfu częściowo zmienił poglądy, i zgodnie z polityką Centrum zwalczał przejawy polskości w Kościele, co spotykało się z licznymi krytycznymi uwagami ze strony prasy polskiej.

Przyczynił się do rozbudowy kościoła w Lipinach przez dobudowanie skrzydeł w kościele, budowę kaplicy różańcowej i kaplicy przeznaczonej do spowiedzi św. Założył dwa cmentarze, zakupił cenne wyposażenie kościelne. Prowadził szeroko zakrojoną akcję charytatywną przy pomocy kilku grup konferencji św. Wincentego a' Paulo. Był znany jako propagator nabożeństwa do NSPJ. Świetnie orientował się w sprawach robotniczych. Był pierwszym przewodniczącym Katolickiego Związku Czeladników w Królewskiej Hucie. 7 marca 1890 został dziekanem dekanatu mysłowickiego. 17 września 1891 poświęcił kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Mysłowicach. Zmarł 23 czerwca 1893.

Po śmierci ks. Michalskiego prasa polska różnie go oceniała. Ta - reprezentująca aspiracje Ślązaków domagających się poszerzenia swobód językowych a więc i narodowych („Nowiny Raciborskie”), chłodno potraktowała jego dokonania i postawy, stwierdzając, że wprawdzie dobrze władał językiem polskim, to jednak nie czuł się Polakiem. Natomiast prasa chadecka („Katolik”) podkreślała jego zasługi dla Kościoła oraz miejscowej społeczności oraz duszpasterskie zaangażowanie w parafii. Tak więc ostatni okres jego życia zaważył na opinii, jaka ukształtowała się w historiografii, co poniekąd jest niesprawiedliwe, biorąc pod uwagę całe jego życie.

Bibliografia

Schematismus 1891, s. 103, 105; M. Pater, Michalski Jozef ( hasło), [w:]Słownik biograficzny duchowieństwa, s. 271; J. Chrząszcz, Fest-Schrift zur 50-jaehrigen Jubel-Feier St. Barbara-Pfarrgemeinde in Koenigshuette, Koenigshuette 1902; Rocznik Świętochłowicki t. 2, pod red. J. Myszora, Świętochłowice 2000.